كه وى نيازى در آسمان ندارد چون به تمام كمالات متّصف و بجميع محامد آراسته است . البتّه اينمعنا بر برخى از ارباب فضل مخفى مانده لذا توهّم كرده كه در بيت تقصيرى واقع شده و شاعر آنطوريكه شايسته و بايسته است نتوانسته علوّ قدر ممدوح را توصيف كند بخاطر اينكه ظن احتياج در آسمان را براى كامل الجهل بمعرفت اشياء اثبات كرده . شرح فارسى : توضيح قوله : فترشيحها : يعنى ترشيح استعاره . قوله : تحقيق ذلك : مشاراليه [ ذلك ] تشبيه مىباشد قوله : و تقوية له : ضمير در [ له ] به تشبيه راجع بوده و اين عبارت تفسير است براى تحقيق ذلك . قوله : حتّى انّه يبنى على علوّ القدر : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] بوده و كلمه [ يبنى ] به معناى يجرى مىباشد . قوله : يستعار له علوّ المكان : يعنى يستعار له لفظ علوّ المكان . قوله : فى مدارج الكمال : يعنى فى مراتب الكمال . قوله : ثم بنى عليه : يعنى ثم اجرى الشاعر على علو القدر قوله : ما يبنى علوّ المكان : يعنى ما يجرى على علوّ المكان . قوله : من ظنّ الجهول : بيان است براى [ ما يبنى على علوّ المكان ] . قوله : الى انّ هذا الخ : مشاراليه [ هذا ] له حاجة فى